Moja recenzja, a raczej odczucia po obejrzeniu Fantastic Beasts and Where to Find Them

"Film opowiada o przygodach jego rzekomego autora, Newta Scamandra, 

w nowojorskiej społeczności czarodziejów, na siedemdziesiąt lat przed wydarzeniami 

opisanymi w cyklu o Harrym Potterze."

Adaptacja książki J. K. Rowling, spin-off, który rozszerza świat sagi o Harrym Potterze 
z punktu widzenia Newta Scamandra, magika, 
który zabiera się za napisanie książki o fantastycznych stworzeniach. 
Jest ustawiony siedemdziesiąt lat wcześniej przed nakręceniem serii filmów 
o młodym czarodzieju imieniem Harry. 

Kiedy usiadłam już w sali kinowej razem z moją klasą wyczekując filmu, dokładnie nie wiem na co liczyłam, może na troszkę większe powiązania z serią Harrego Pottera. Ale muszę przyznać ,że oglądając film, niestety z dubbingiem, poznając to coraz dalsze fragmenty filmu oglądałam z zapartym tchem. A wręcz byłam zaskoczona, wciąż i wciąż na nowo, nie tylko samą historią, ale też bohaterami biorącymi udział w filmie, samą grą aktorską, nagłymi zwrotami akcji, których nie byłam w stanie przewidzieć, ponieważ liczyłam na coś innego, a dostawałam zupełną odwrotność tego czego tak naprawdę oczekiwałam. Film piękny momentami chciało mi się płakać, ale nie ze smutku, ze wzruszenia, z niesamowitej animacji zwierząt, których zupełnie się nie spodziewałam. 

Co więcej, aktorzy mnie zaskoczyli. Niby początek taki sobie, czasem miałam wrażenie takiego jakiegoś drętwego początku i jeszcze paru późniejszych momentów, ale z czasem film ożył i stał się dla mnie genialną historią, ale nie do końca dokończoną. Brakowało mi rozwinięcia niektórych wątków. Przydałoby się również większe powiązanie z Harrym Potterem, niektóre sytuacje były po prostu ucięte, niedokończone, przez co momentami naprawdę nie wiedziałam kim są co poniektórzy ludzie. Bo po prostu się pojawiali, znikąd, bez żadnego głębszego opisu, ani połączenia co naprawdę według mnie by się przydało.

Tak samo jak przydałaby się jeszcze jedna część, żeby to po prostu nie przyśpieszać, a wszystko ładnie ze sobą zgrać, pomieścić. Opisać postacie, a przede wszystkim dołączyć wątek z przed serii Harrego, który połączy jakoś ten film z tamtą serią choć trochę. Choć trochę, żeby była zawarta jakaś przeszłość tych bohaterów z tamtymi, a nie wypowiedzenie tylko raz nazwiska Dumbledore'a. 

Mimo ,że bardzo tego nie chciałam z kina wyszłam z niedosytem, jakąś pustką i chęcią  po prostu "czegoś więcej." Pomimo ,że wiem ,że ten film jest całkiem odrębny niż seria Pottera nie mogłam się powstrzymać, od porównywania go choć w małym stopniu. Ale niestety magiczna seria Harrego nie może być porównywalna z czymkolwiek, bo nic nie jest w stanie zastąpić tak genialnej serii.

Nawet fantastyczne zwierzęta, choć to również piękna i ciekawa historia. 

Którą myślę, że również dobrze jest poznać chociaż raz. 

Jak się pozbierać po stracie ?

BIGBANG - LAST DANCE

Tak naprawdę wydaje mi się, że nie da się dojść do końca do siebie. To zostaje. I zostanie z nami do końca. Każda strata pozostawi jakąś rysę na naszej duszy i na naszym sercu. I nie ważne czy straciliśmy bliską nam osobę, czy zwierzaka, z którym spędziliśmy piękne momenty..  Jeżeli do kogoś przywykliśmy ,a lata mijały ,a  my myśleliśmy ,że to będzie trwać prawie zawsze i nie myśleliśmy, ani nie zdawaliśmy sobie sprawy, że ten czas w końcu się skończy. Ponieważ przyzwyczailiśmy się i nie oczekiwaliśmy zmiany.. trwaliśmy w złudzeniu. Oczywiście, na początku będzie bardzo boleć.  Zawsze boli. Musisz pozbyć się emocji, musisz się wypłakać - możesz płakać, to nie jest nic złego. Twoim zadaniem jest to zrobić.  Ból przerodzi się w łzy, niemoc w złość, a złość w niemoc..  ale po pewnym czasie  uczucia zaczną mijać, przywykniesz. Poboli poboli i przestanie. Zauważysz ,że pomimo tego, że nie ma z nami bratniej duszy, wszystko pozostaje niezmienne. Musisz wstać, zjeść, wyjść. Noc. Patrzysz w niebo i widzisz ptaki, a one lecą. Znowu noc. Aż w końcu wstaniesz pewnego ranka i będziesz wiedzieć, że jest dobrze. Po prostu jest dobrze. Znowu jak co rano wsiądziesz do auta, czy autobusu, spojrzysz na ludzi dookoła, słońce zaświeci, wtedy nie odwracaj się od słońca, popatrz w słońce, uśmiechnij się. Już jest dobrze. Kiedyś znowu się spotkacie. A teraz jest twoja kolej, twoja szansa, aby wykorzystać to życie na maksa. 

Czemu nie ma instrukcji do życia ?

Osiem lat minęło jak jeden dzień, kiedy te dni przeleciały mi tak szybko, jak piasek przez palce ?
nie wiem. Przez te osiem lat wiele się wydarzyło. Coś straciłam, coś zyskałam, czegoś się nauczyłam i oczywiście czegoś z lekcji życia, nie wyniosłam, bądź nie chciałam wynieść, i być może nadal nie chcę. Tyle się wydarzyło, że nie wiem od czego zacząć. Więc jak zwykle, znów, po raz kolejny zacznę od początku.

Czasem chciałabym kopnąć Boga, jakkolwiek dziwnie śmiesznie to nie zabrzmi. Nikt nie powiedział nam ,że będzie tak ciężko, ale też nikt nam nie obiecywał ,że będzie łatwo. Gdy zaczynamy żyć, zaczynamy bez instrukcji do życia. A czasem mam wrażenie ,że czasem często ta obsługa by się przydała, choć pewnie nie każdy by ją przeczytał. Bo to tak jak z telefonami, 50% osób czyta instrukcję, a druga połowa zdaje się na instynkt i sama uczy się obsługi telefonu, gdzie po roku, albo po dłuższym okresie czasu odkrywa inne, nieznane wcześniej opcje, bądź ustawienia, czy efekty jakie do tej pory nie znaliśmy, a były prawie niby takie proste, takie oczywiste od początku. Ale jednak poznaliśmy je jednak trochę po czasie. A one istniały, i czekały ,aby je użyć. Opcje, które da się wdrożyć w życie. Gdyby właśnie życie było proste, było by coś warte ?

Różowe niebo. Do zobaczenia.

nie liczy się tutaj nic, nikt tylko momenty.

Udawałam, że to nie było nic wielkiego, 

kiedy tak naprawdę złamało mi serce.

Ból w piersi nie był dla mnie zaskoczeniem. Zdążyłam się już przekonać

,że pękające serce nie jest jedynie wymysłem poetów.

Dzisiaj mogę powiedzieć ,że najsmutniejsze są pożegnania. Najboleśniejsze są rozstania. Gdzie nie ma powrotów. Coś się skończyło i nigdy już nie wróci. Nic takie samo. Zostały zdjęcia. 

Ale cóż zdjęcia jak nie da się dotknąć ? Poczuć. Porozmawiać. Dlatego najtrudniejsze są rozstania.

Osiem lat i parę miesięcy tak szybko zleciało, dzisiaj musiałam się pożegnać z moim najlepszym przyjacielem od zawsze, moim Króliczkiem Narcysiem. Narcyzem. Barankiem francuskim.

Który strasznie lubił biegać za czerwoną skarpetką i był czarno biały. Już Tęsknię. Już jest cicho. 

Mój królik czuł się dzisiaj źle. Mój ośmioletni przyjaciel czuł się źle. A ja ? Ja nie byłam w stanie nic zrobić. Byłam oszołomiona. Nie wiedziałam co zrobić.

Kiedy byłam w aucie, nagle słońce przez dłuższą chwilę zaświeciło i zgasło. Słońce zaświeciło na moment. A kiedy dotarliśmy już do weterynarza, weszliśmy. Parę minut później weterynarz powiedział ,że mój królik nie żyje. Pan powiedział ,że mam pecha. Czemu to musi być takie smutne ? W tym roku straciłam papugę i królika. Ale w wakacje znalazłam kota. 

To tak jakby ,żeby on mógł żyć, musiał zabrać ich dwojga.  Życie zawsze będzie nie sprawiedliwe. 

Prawdopodobnie on jest teraz bardziej szczęśliwy z moim dziadkiem, i jego rodziną i moją rodziną, ale ja wciąż chcę ,żeby był tutaj .. zawsze. Ja chcę go głaskać, wczoraj tutaj był, dzisiaj już go nie ma. Mam tylko zdjęcia, ale nie mogę ich dotknąć I wiem ,że będę czuła się lepiej za parę dni, ale dzisiaj jedynie umiem płakać przez cały dzień, zupełnie tak jak wtedy kiedy byłam mała, a mój dziadek odszedł. Przez śmierć. Nienawidzę teraz życia. Czuję się zupełnie jak wtedy kiedy mój dziadek odszedł ,a jedyne co mogłam zrobić to było patrzenie na wszystko i wiem, że kiedyś też wszyscy umrą, ale nienawidzę tego tak bardzo jak tego ,że wtedy też nie mogę zrobić nic dla nikogo . 

To wszystko jest takie niesprawiedliwe. 

Dzisiaj wszystko tylko mnie boli i nawet myślenie jest czymś co jest dzisiaj dla mnie naprawdę ciężkie i bolesne. Myślę że muszę już iść, może jutro będzie trochę lepiej, i następnego dnia, i kolejnego nawet lepiej. Narcyś - mój ośmioletni przyjaciel, uczynię go dumnego ze mnie. 

Muszę zmienić moje myślenie i być bardziej pozytywną niż teraz jestem. 

Mam nadzieje ,że kiedyś go spotkam, moją papugę i innych.

 A teraz muszę spróbować być lepszą, aby móc pomóc innym którzy tego potrzebują. 

Nie miał źle, miał co jeść, zawsze był wypuszczany, dostawał zawsze to co lubił. Może i nie zajmowałam się nim jak powinnam, nie poświęcałam mu tak dużo czasu. Ale teraz już tego nie cofnę. I jak zawsze przepraszam, mimo że tego nie usłyszy. Ale tak jak zawsze myślałam ,że miałam dużo czasu i zawsze odkładałam to na później, czas mi się skończył, szybko, osiem lat  i parę miesięcy minęło jak jeden dzień. Szaleńczo szybko. Jestem przerażona. Ale miałam wrażenie, że tak miało być. Słońce zaświeciło i wtedy go zabrało. I pod koniec dnia, miałam wrażenie ,że różowe niebo zaświeciło tylko dla niego. Że jest tam szczęśliwy. Do zobaczenia mój przyjacielu.

Mam nadzieje ,że kiedyś, niedługo się zobaczymy.

again another week + chciałabym kiedyś taką kaczkę

Co robię zamiast się spakować i położyć spać ? Oglądam kaczkę.
Jutro wtorek więc, dziś na poprawę humoru kaczka :"D
Tak więc zaczynamy nowy, kolejny tydzień. Powodzenia wszystkim.

Ɩт'ƨ нαя∂ тσ ƨɛɛ, вʋт вɛℓιɛʌɛ

Główną rzeczą, która kontroluje ludzi jest to, co o sobie myślą. Hamuje ich to, jak siebie postrzegają. 

Jeśli wpojono Ci, że jesteś do niczego, to niczego nie dokonasz.

 Mnie nauczono, że mogę wszystko.

Musisz pamiętać, że im bardziej czegoś chcesz, tym większa szansa, że to zdobędziesz.

Musisz mieć pewność. Ty i nikt więcej.. .

A najwspanialszymi cudami są zwykłe rzeczy, im bardziej zwykłe, tym lepiej;

 im mniejsze szanse, tym cud większy.

dziwny dzień

Zawsze są jakieś plusy i minusy na wszystko na to ,na co się decydujemy.
Już od rana towarzyszyło mi dziwne uczucie nietypowości tego dnia, chciałam się wyspać, bo miałam na dziewiątą, ale oczywiście nie, wstałam o siódmej. A za oknem zaspy. Pierwszy grudnia powitał mnie nie typowo, bo dawno nie pamiętam takiego śniegu pierwszego. 

Towarzyszyły mi dzisiaj dziwne zbiegi okoliczności. Śpieszyłam się na autobus bo jak zwykle ja spóźniona, przychodzę na przystanek autobus opóźniony o 9 minut. Więc w sumie mogłam się nie śpieszyć, cóż. Strata. Bo nie przewidzę.

Dlaczego nie warto uśmiechać się na matematyce ? Proste pani od razu weźmie cię do tablicy. 

Uśmiechnęłam się, bo przy tablicy dziewczyna odchodząc powiedziała coś co mnie rozśmieszyło. Niestety, uśmiechając się spojrzałam przez przypadek prosto w oczy mojej nauczycielce. Bum.

Kto następny ? Ola. Ja taka cała w szoku, nie wiem o co chodzi, patrze na koleżankę z ławki oszołomiona bo zazwyczaj raz do tablicy podchodzę, w szoku wstaję i idę. 

Cóż dawno nie miałam takiej sytuacji. Nie powiem ,że nie tęskniłam xD 

Najlepszy moment jest wtedy kiedy na rozkładzie jazdy autobusów pisze. 17:08 Ok. 

Sprawdziłam w internecie, jestem gotowa, wychodzę z korepetycji z matmy i idę szybko na przystanek. Co widzę ? Mój autobus. Staram się szybko przebiec przez pasy. Pech. Auto, no to czekam tą chwilę, i szybko lecę. Trach, drzwi zamykają mi się przed nosem, autobus odjeżdża. Naprawdę ? NAPRAWDĘ ? była dopiero 17:02/3

Oczywiście wracam się, bo nie daleko. Nie będę stała pół godziny w mrozie. Ok. następny 17:38.

Czy aby na pewno ? Wyszłam. Śpieszę się i szybko na drugą stronę jakby wcześniej przyjechał. 

I przyjeżdża, nie nie później. Wcześniej. ZNOWU. 17:32. Cud. Zdążyłam.

Mam nadzieje ,że jutro uda mi się bezboleśnie udać na przystanek, i mam nadzieje ,że zdążę. 

Ale zima już się skończyła, śniegu nie ma. Obecnie pada deszcz, a na dworze chlapa.

 Piękny poranek pozostanie tylko na zdjęciu, niecały dzień przetrwał.

I chyba przez kolejne dni szybko się nie pojawi.

ZIMNO nie przyjemnie :C

Either үou're a person who will be stopped, or үou are a person who won't be stopped. үou choose.

Śnieg. Prawie biało, chłodno, zimnie , nie przyjemnie :C 

Dzisiaj czułam się jakbym była na lekcjach indywidualnych, przez dwie godziny byłam sama ponieważ nikt z naszej dzielonej przez szkołę 4 osobowej grupy nie przyszedł. Cóż, mówi się trudno i żyje się dalej. Mam nadzieje ,że w tym roku, grudzień będzie piękny, biały i świąteczny, bo ostatni raz kiedy taki widziałam na oczy pył poniżej mojego ósmego roku życia. Nah, znów jest późno, znów trzeba iść spać, a jutro znów do szkoły, ponieważ znów jest kolejny dzień. Grunt to się nie poddawać stanom beznadziejności. Starać się w nie nie popadać, bo potem ciężko jest się wygrzebać. Tak więc damy radę. ! Będzie pięknie :")  

" if u want . that u can "

" if u want . that u can " ~ my Chinese friend ♥

na moje słowa "I know that this never happen"

Wszystko zależy od tego jak bardzo ci na czymś zależy. Jak bardzo tego pragniesz. Chcesz. Wybierasz. Jedyne co potem musisz zrobić to nie pozwolić sobie zwątpić w swój cel, motywować się. Nie zawsze będzie łatwo, raz będzie pod górkę ,a raz z górki, ale w końcu dzięki twojej ciężkiej pracy, systematyczności ,a przede wszystkim wytrwałości wyjdziesz na prostą i osiągniesz twój cel, ale nigdy nie możesz pozwolić sobie zwątpić. W siebie i twoje marzenia. Musisz stale chcieć, tak mocno i tak bardzo ,żeby nie być w stanie dopuścić do siebie żadnej negatywnej myśli. Jeżeli w ten sposób będziesz chcieć, będziesz potrafił zrobić wszystko, aby dojść do twojego marzenia. 

podsumowanie praktyk

Pierwszy tydzień - świetny, kładliśmy na matryce farbę i ścieraliśmy gazetami, a potem robiliśmy odbitki. Drugi, trochę gorszy, ale jakoś to poszło. I pomyśleć ,że tak narzekałam na te praktyki, a tak szybko minęły, że aż ogarnęła mnie trochę nostalgia. Nie. Wróć. Nie tęsknię za cięciem papieru.

W drugim tygodniu, musieliśmy robić ramki do odbitek. Nie znoszę robić ramek, bo od razu przypomina mi się jak parę lat temu byłam na szkle i musiałam je robić. 

Ale cóż  wszystko dobiegło końca. A dzisiaj odbyła się aukcja. 

Najzabawniejsze, że ludzie ,którzy kupili dzisiaj te prace nawet nie znają twarzy osób

 którzy się przy tym męczyli, a czasem nawet dobrze bawili.

będzie już tylko lepiej

Może pomimo tego, że życie pisze różne scenariusze, raz pod górkę, a raz z górki,

 na końcu wszystko zawsze  układa się tak jak właśnie ma być.

 Może właśnie takie jest życie. 

Może pomimo tego, że życie pisze nieoczekiwane scenariusze, zawsze..  zawsze się kończy tak jak być powinno. Może pomimo ,że raz jest pod górkę, a raz nie, to wszystko na końcu układa się dobrze. Może. 

Dziękuję osobie, która to napisała.
Wiedz, że kim kolwiek jesteś poprawiłeś mi dziś dzień.
25.11.2016 ♥

Ostatni czas nie był dla mnie najłatwiejszym czasem, nie był taki jaki bym chciała, ale zawsze jest nie tak jak chcemy, choć zdarzają się wyjątki u mnie on nie nastąpił. Wszystko się pomieszało, ale zawsze jest ciężko, kiedy jest warto i zawsze, kiedy jest źle, potem może być już tylko lepiej.
Więc uważam, że teraz może już być tylko lepiej.

Bee and PuppyCat (Cartoon Hangover)

'No, I'm not being immature, I'm having fun. You should trү it.'

Zaczęło się od tego niewinnego filmiku..

i did a compilation when puppycat talks pic.twitter.com/MccB4Cd7Rr

— stitchs dad (@SluttyPizzaa) 12 listopada 2016

Skończyło się na tym ,że obejrzałam trzy odcinki. :") 

Obecnie w tym roku już ostatni raz mamy praktyki, tylko tym razem wylądowałam na grafice. I pomimo, że tak bardzo ich nie chciałam, nawet mi się podoba, jest lepiej niż w ubiegłym roku, kiedy nie wiadomo było co robić i musiałam być na reklamie.. gdzie tak bardzo nie chciałam być. Tak więc u mnie jakoś leci, obecnie jestem na Twitterze i catagramie i chyba się uzależniłam. .

my cutie ♥

she is so cutee ;) #cat #cats_of_world #animallover #catsofinstagram #topcatphoto #topcat #bestcats_oftheworld #cats_on_instagram #cat_ #meow😻 #meow🐱 #meow #meow🐾#meow_beauties #meowsandwoofs #pets🐾 #pets_perfection #petstagram #pet_of_instagram #bestcats #cutecat #cutecatskittens #cutecatblog #club_of_cats #club_of_animals #catsagram #catoftheday #pleasantcats #instagramcats #worldcutestcats #topcatphoto

Zdjęcie zamieszczone przez użytkownika Ola, 17 y.o. girl from Poland. (@skydelan) 16 Lis, 2016 o 9:39 PST

praktyki z grafiki

Od dzisiaj zaczynają się praktyki, więc nie wiem czy w najbliższym czasie, 

będę miała okazję napisać coś z sensem. Ale na pewno tu wpadnę.

Czas działać na zasadzie, odwalić co swoje i iść do domu. Może nie będzie tak źle :> 

Kopciuszek - miłosna baśń w Rzymie, cz.1 i 2

Zdecydowanie najpiękniejsza najnowsza adaptacja kopciuszka, jaką do tej pory widziałam.

Podsumowując, nie warto czytać o czym jest film, trzeba go po prostu obejrzeć i poczuć zaskoczenie nowo poznanej historii. Prawie typowa opowieść o kopciuszku, prawie. 

Dla tych którzy nie mogą żyć bez opisu filmu, no cóż powiem.. 

Historia zaczyna się w Rzymie, we wczesnych latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku. Gdzie rozpoczyna się opowieść o trzynastoletniej dziewczynce o imieniu Aurora, utalentowana pianistka, wychowuje się pod opieką zapracowanego ojca, który po śmierci żony zatrudnił Irenę, antypatyczną i złośliwą pomoc domową, z którą później się ożeni. Kiedy umiera ojciec Aurory, wszystko się zmienia. Dom  dziewczyny zmienia się w hotel. A Aurora musi zrezygnować ze szkoły muzycznej , i zaczyna pracę jako pomoc kuchenna. Jest poza tym narażona na ciągłe szykanowanie przez przyrodnie siostry, Lucię i Teresinę.

Muzyka z filmu ♥ troszkę się naszukałam.

When Will You See - Isabelle Yardley

Pomimo ,że oglądam film już drugi raz, wciąż bardzo mi się podoba

 i na pewno jeszcze do niego wrócę.

zakładam catagram

Dokładniej instagram  https://www.instagram.com/skydelan/  zapraszam :) 

Więcej mojego kota.. Zwierząt, okolicy, ale nie mnie. :)

Dirty Dancing (1987) ♥

Uwielbiam stare filmy, jednym z nich jest Dirty Dancing. Jak byłam mniejsza, może jeszcze trochę go nie doceniałam, ale teraz w miarę upływu lat, sądzę ,że dojrzałam do tego na tyle aby powiedzieć, że jest to naprawdę cudowny film. Po prostu piękny i wzruszający..  tak samo jak i piosenka.

Dla tych niektórych, co jeszcze go nie widzieli..;

Opowiada on historię Frances Houseman, zwaną przez znajomych Baby. 

Jest to pozytywnie nastawiona do życia nastolatka, spędzająca wakacje z rodziną w letnim ośrodku wypoczynkowym Kellerman's. Pewnego wieczoru poznaje tancerza Johnny'ego Castle, uzdolnionego i przystojnego instruktora tańca. W obliczu niedyspozycji jego tancerki. Baby przechodzi intensywny kurs tańca i zastępuje ją na pokazie mambo w hotelu.

your choice

Wszystko zaczyna się od twojej decyzji.

— Regina Brett

Musisz wiedzieć, że nie jest łatwo, lecz warto walczyć.  Są rzeczy, które docierają do Ciebie dopiero gdy miną.

chora na wspomnienia

Jestem chora na wspomnienia.. Jestem chora na przeszłość.
Jestem chora od wspominania. I nie mogę czasem przestać.
Nie jestem w stanie oglądać zdjęć sprzed paru lat, jak i wcześniej.
Ogarnia mnie tylko smutek, i byłabym w stanie płakać przez cały dzień.
Czy tylko ja tak cholernie wspominam wszystko ? A moi znajomi po prostu żyją dalej.. .
Wysadza mnie od pytań zaczynających się od  "czemu", "dlaczego".
I nawet jak teraz przez chwilę pomyślę, że wtedy mogłam postąpić inaczej, to teraz to jest tylko myśl i nie zmieni przeszłości za nic, a mogłam.. a jak mogłam to tak naprawdę nie mogłam, bo już tak postąpiłam, wybrałam i mam co chciałam. Wtedy chciałam, a teraz wiem, że można było rozegrać to wszystko inaczej, żebym nie katowała się tak co jakiś czas. I żeby mogło być inaczej.
Ale, nie byłabym tu gdzie teraz jestem, nie miałabym tego co teraz mam i nigdy pewnie bym nie poznała ludzi, których już poznałam. Są minusy i są plusy. A dziś nie wiem co i jak. \(`^`)/

" Wiesz co się robi jak życie dołuje? Mówi się trudno... i płynie się dalej."

~  Nemo. 

Jeszcze się wkurzam bo nie mogę wstawić aktualnych zdjęć, ani pouzupełniać wpisów, ponieważ nie wiem czemu mój telefon nie łączy z komputerem. Dobra, dobranoc, bo znowu trzeba rano wstać. ;/ 

smutno

Kiedy ktoś płacze, oczywiście, szlachetnym jest pocieszenie go. 

Ale jeśli ktoś próbuje ukryć swoje łzy, tak samo szlachetne może być udanie, że ich się nie widziało.

~ Lemony Snicket / Daniel Handler

Kiedy ktoś cierpi w środku, nie ma lepszego lekarstwa niż płacz. Kiedy ktoś tęskni mocno. 

Najlepszym lekarstwem jest płacz, wylanie z siebie wszystkich swoich emocji nagromadzonych od lat. 

Kiedy zabraknie już łez następuje bezgraniczny spokój, stan otępienia przeradza się w zmęczenie.

Zmęczenie jest już tak wielkie, że ogarnia całego człowieka, ciało i duszę. Zasypiasz. Śpisz. 

Teraz znajdujesz się w krainie marzeń sennych. 

Gdzie odnajdujesz spokój i możesz zregenerować się po wszelkich trudnościach jakie cię do tej pory spotkały. 

Pamiętaj, nie ma w tym nic złego. 

Człowiek czasem może nie dawać sobie rady, ale pamiętaj też, że nie może trwać w smutku tygodniami, z rozpaczą, smutkiem, należy walczyć jak z chorobą. 

Należy się jej nie poddać na stałe.

mój cytat w internecie

"Nie planuj tego, co ma być za pięć lat. 

Życie jest nieprzewidywalne, może się potoczyć zupełnie inaczej niż oczekujesz. 

Najpierw zacznij od 5 miesięcy,czy pół roku, aby mieć do czego dążyć. 

I nie martw się na zapas, co będzie za parę lat.

 Obiecam ci jedno, poradzisz sobie, tak jak robiłaś do do tej pory." - Skydelan (A.S)
♥

Zaczęło się od niewinnego wpisu na pewnej stronce, a teraz przeglądam internety patrzę,

 czytam i co widzę ? znajomy tekst. 

Chwilkę się zastanawiam, a potem dociera do mnie, że jest to mój tekst. Moje słowa.

Słowo w słowo, przeglądam dalej, tumblr.. itp. naprawdę ? 

Niby nic, powinnam być szczęśliwa, że moje słowa ruszyły niektórych ludzi i publikują je dalej,

 ale potem doszło do mnie, że nikt tak naprawdę nie wie kto je napisał, dlaczego je napisał, 

czy mają głębszy sens ? swoją historię ? nikt tak naprawdę nie wie, nikt nie zna autora.

I w tym momencie uświadomiłam sobie jedną ważną rzecz, jak ważne jest, aby to co publikujemy, repostujemy, czy przekazujemy dalej powinno zawierać bardzo ważną rzecz, a mianowicie - autora. Bo ktoś to wymyślił, ktoś to napisał, ktoś chciał coś przekazać, słowa same z siebie nie wypłynęły. 

Tak więc, bardzo chciałabym wszystkich przeprosić (choć wiem, że nie przeczytają) autorów, których cytaty zamieszczałam na moim blogu, bez podpisów. Z całego serca przepraszam. Teraz wiem jakie to uczucie, kiedy czytasz słowa, które są twoje, a nikt o tym nie wie. W przyszłości nie popełnię już tego błędu. 

" Nie życzyłbym moim wrogom by byli kim ja jestem.

Ale przyjemnie jest fantazjować. "

- twenty one pilots: Ride

zero stresu

Czasem trzeba wrzucić na luz, wziąć głęboki oddech i odłożyć na jakiś czas coś co trzeba zrobić. Czasem trzeba odpocząć. Ale co zrobić wtedy, kiedy jest się osobą, taką jak ja ? 

Kiedy jest się nerwowym człowiekiem przejmującym się wszystkim ? 

Zmęczyć się i to porządnie, poćwiczyć pobiegać. Wyładować się. Wykończyć. 

Wtedy obejmuje mnie bezgraniczny spokój, ale nie zawsze mam na to czas, więc myślę o wszystkim i o niczym, za dużo i za mało. Staram się być, ale nie być duchem w obecnej chwili. Zajmuje się czymś. Piszę. Rysuje. Czytam, czy słucham muzyki. A czas szybciej mija i ja robię to co lubię, aż w końcu znajduje się w domu. Uczę się nie przejmować wszystkim co mnie otacza, odpuszczam.

Potem wracam i znów odpuszczam... obojętności trzeba się nauczyć. Czasem jest ciężko być obojętnym na otaczający nas świat, ale po jakimś czasie da się nauczyć odpuszczać, przestać przejmować i w końcu wrzucić na luz. Trzeba się wyłączyć, żeby umieć się odstresować. Bo czasem nie warto truć się rzeczywistością, tym bardziej jeżeli nie jest ona na tyle nas zadowalająca.

historia mojego kota

♥ To przypadki okazują się w życiu najciekawsze.♥

Po długim okresie, bo już po paru miesiącach, w końcu zawzięłam się 

i napisałam o tym jak znalazłam mojego kota. (LINK DO HISTORII.) Zapraszam :) 

ciężki dzień 乁( ᵔ ʖ̯ ᵔ )ㄏ

"Gdy wokół jest ciemno, pozostaje tylko spokojne czekanie, aż oczy przywykną do mroku."

Czasami chciałabym, aby życie było jak film, ale wiem ,że nie jest takie proste, jest cięższe. 

Choć można sprawić ,aby takie było, może nie dokładnie tak idealne, ale podobne,

 gdzie będą te gorsze chwile, ale przeważą te piękniejsze ulotne momenty.. 

Ciężko jest podjąć decyzję, która może rzutować na przyszłość, ciężko jest też wtedy kiedy lubisz dwie rzeczy, a musisz wybrać tylko i wyłącznie jedną, od której potem będzie wszystko zależeć,

 od której twoja przyszłość może stać się inna. Tak to jest ciężkie.

Dlatego zawsze w takich momentach, szukam wsparcia u bliskich osób.

Choć i z ludźmi jest trudno, może im się wydawać, że coś wiedzą, 

choć w rzeczywistości wcale tak nie jest.

Słuchają, ale nie słyszą.

Dzisiejszy dzień był dla mnie dniem ciężkim, mimo, że mam do kogo się zwrócić, niekiedy mam wrażenie, że jestem przez tą stronę nie rozumiana, więc niestety zostawiam rzeczy takie jakie są. 

I staram się dawać radę sama. 

Życie od kuchni / 2007 (film)

"Praca nad sobą to jedyna pewna robota w życiu"

Niedawno już wspominałam jak bardzo uwielbiam filmy przedstawiające gotowanie. Wczoraj znalazłam kolejny film ,który ląduje na mojej liście ulubionych, dziwie się ,że dotąd jeszcze go nie widziałam, ale cieszę się, że mogłam obejrzeć go po raz pierwszy. Mam tylko jedne słowo opisujące go, a mianowicie "świetny".
 Aktorzy świetnie dobrani, genialnie grają, czego chcieć więcej ? 

A do tego film przeplatany jest pomiędzy lekką komedią, a romansem, 

co za tym idzie jest wprost idealny na weekend. 

zawsze licz na niemożliwe

Wszyscy, wbrew wszelkiemu prawdopodobieństwu, liczymy na to, że zdarzy się coś niemożliwego.

Dzisiejszy dzień nie minął mi jakoś zbyt szczególnie, ale mogę powiedzieć 

,że dla mnie było idealnie. Bo było wesoło. Było z rodziną. 

Dzisiaj trochę męczyły mnie wspomnienia, ale kogo w tych czasach nie męczą ?

Nie zawsze układa się dokładnie tak jakbyśmy chcieli, ale zawsze liczymy, 

że stanie się coś niemożliwego.

I może taka nadzieja, oczekiwanie.. trwanie w marzeniach jest najlepszym 

spędzonym przez nas czasem. Ponieważ odrywa nas na chwilę od rzeczywistości 

i przenosi w krainę marzeń.

A czasem zdarza się, że jeżeli bardzo wytrwale. Mocno będziemy w coś wierzyć.. 

Zaczniemy tego tak bardzo pragnąć, to w końcu nasze marzenie się spełnia. 

I to uważam jest bardzo piękne.

A na koniec piosenka, która pół dnia krążyła mi dziś w głowie.

I chyba mam wrażenie ,że w najbliższym czasie jej się nie pozbędę.

Urodziny ♥

Pomimo ,że w tym roku moje urodziny nie wyszły dokładnie tak jakbym chciała, uważam ,że i tak było idealnie. W ostatnim czasie choroba mi dopiekła, ale cieszę się ,że to już za mną, gdy było się po ciężkiej grypie żołądkowej, docenia się zdrowie i to bardzo, szczególnie jeżeli dużo się wymiotuje, to szczególnie.
Tak czy inaczej, do czego nawiązuje? Nie doceniamy tego co mamy.

Powinniśmy nauczyć się starać doceniać tak błahe rzeczy jak zdrowie, rodzina.. czy nawet prezent, który nie musi być wcale wielki, który niekoniecznie się podoba, nie musi, ważne ,że dany był z serca, że jest, liczy się gest. - pamięć jest najważniejsza.

Tak więc już mam siedemnaście lat, jak ten czas leci.. tak więc, sto lat !

Żółte Cytrynki / Love And Lemons (Små citroner gula 2013)

„Żółte cytrynki” (Små citroner gula) to komedia romantyczna opowiadająca o miłości, przyjaźni i pogoni za własnymi marzeniami zrealizowana na podstawie powieści Kajsy Ingemarsson.

Bardzo lubię filmy, które przedstawiają kuchnię, ale jeszcze bardziej, które pokazują, aby walczyć o marzenia i nie tracić wiary pomimo przeszkód, które stawia nam życie. Dlatego trafia na moją listę przyjemnych i wartych zobaczenia filmów. Pomimo paru denerwujących scen, uważam ,że warto zobaczyć go chociaż raz.

Polski zwiastun ;

Oryginał; 

I piosenka z filmu ,która cholernie mnie zauroczyła i trochę to trwało ,ale w końcu ją znalazłam.; ♥ 

Spadaj! - Stick It ( 2006 )

Fantastyczny film o gimnastyczce ujęty w ciekawy sposób, opowiadający historię nieposkromionej siedemnastolatki Haley Graham, która po kolejnym swoim wybryku zostaje wysłana do prestiżowej Akademii Gimnastyki. Gdzie tam pod okiem surowego trenera musi się nauczyć dyscypliny i czegoś więcej.. 

Polski zwiastun ;

Oryginał:

Powiem jedno, film genialny, przedstawiony w ciekawy sposób, w ogóle nie nudzi i przy oglądaniu napełnia dumą. Pokazuje ,że nie należy się poddawać oraz uczy, że w życiu pracujemy tylko i jedynie dla siebie samych, nie dla kogoś innego, więc nie powinniśmy się przejmować innymi, 

nawet najbliższymi.

przerywam milczenie

Nie chcę już więcej tworzyć wizji mojego życia. 

Chciałabym je przeżyć.

Czas zrobić coś tylko dla siebie.
Wsiąść się w garść i pracować. Czas przeżyć życie, a nie tylko egzystować.
Wracam do żywych ;)